हामी विश्वास गर्दछौं, एउटै त्रिएक परमेश्वरमा (व्यवस्था ६:४; मत्ती २८:१९) जसको अस्तित्व अनादिदेखि तीन व्यक्तिहरूमा रहँदै आएको छ, जोहरू पिता र पुत्र र पवित्र आत्मा हुनुहुन्छ (२ कोरिन्थी १३:१४; मत्ती २८:१९), जोहरू, अस्तित्वमा सह-अनन्त हुनुहुन्छ, स्वभावमा अभिन्न हुनुहुन्छ, शक्ति र महिमामा बराबर हुनुहुन्छ, गुणहरू र सिद्धताहरूमा समान हुनुहुन्छ।

हामी विश्वास गर्दछौं, प्रभु येशू ख्रीष्ट परमेश्वरका अनन्त पुत्र हुनुहुन्छ (यूहन्ना १:१,२,१४), जो पवित्र आत्माबाटको गर्भधारणद्वारा कन्या मरियमबाट जन्मनुभई मानिस बन्नुभयो तापनि आफ्नो ईश्वरत्व कायमै राख्‍नुभयो (लूका १:३५, यूहन्ना १:१४)। उहाँ मानिस बन्नुको उद्देश्य थियो – परमेश्वरलाई प्रकट गर्नु (यूहन्ना १:१८) र पापी मानिसको उद्धार गर्नु (१ तिमोथी १:१५)। उहाँ मानिसको प्रतिनिधि हुनुभई – क्रूसमा हाम्रो सट्टामा बलिको रूपमा मर्नुभई हाम्रो उद्धार पूरा गर्नुभयो (रोमी ३:२४; एफेसी १:७; १ पत्रुस २:२४), र मरेकाहरूबाटको उहाँको वास्तविक, शारीरिक बौरिउठाइले हाम्रो धर्मीकरण पक्का भयो (रोमी ३:२५; १ पत्रुस १:३-५), र उहाँ स-शरीर स्वर्गारोहण हुनुभएर परमेश्वरको दाहिने बाहुलीमा उच्च पारिनुभयो जहाँ अहिले महापूजाहारी भएर हाम्रो प्रतिनिधि, मध्यस्त र वकिलको काम गर्दैहुनुहुन्छ (प्रेरित १:९,१०; हिब्रू ९:२४; ७:२५; रोमी ८:३४; १ यूहन्ना २:१-२)।

हामी विश्वास गर्दछौं, पवित्र आत्मा एक ईश्वरीय व्यक्ति हुनुहुन्छ जसले संसारलाई पापको, धार्मिकताको र न्यायको विषयमा कायल पार्नुहुन्छ (यूहन्ना १६:८-११) , सबै विश्वासीहरूलाई नयाँ गरी जन्माउने, ख्रीष्टको शरीरभित्र बप्‍तिस्मा गराउने, उनीहरूभित्र बास गर्ने र छुटकाराको दिनसम्म उनीहरूलाई छाप मार्ने अलौकिक काम गर्नुहुन्छ (२ कोरिन्थी ३:६; १ कोरिन्थी १२:१२-१४; रोमी ८:९; एफेसी १:१३-१४) , विश्वासीहरूलाई सबै सत्यताहरूभित्र डोर्‍याउनुहुन्छ (यूहन्ना १६:१३; १ यूहन्ना २:२०,२७); अनि पवित्र आत्माले भरपूर हुनु प्रत्येक विश्वासीको विशेषाधिकार तथा कर्तव्य हो (एफेसी ५:१८) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, मानिस परमेश्वरको स्वरूप र प्रतिरूपमा सृष्टि गरिएको थियो (उत्पत्ति १:२६-२७) , र आदमले पाप गर्दा मानव जातिकै पतन हुन गयो, मानिस पाप स्वभावको भागीदार बन्न पुग्यो र परमेश्वरबाट अलग हुन पुग्यो (रोमी ३:२२-२३; ५:१२) ; मानिस पूरै भ्रष्ट छ र आफ्नो पतित अवस्थाबाट मुक्त हुन ऊ, आफैमा, पूर्ण रूपमा असमर्थ छ (एफेसी २:१-३,१२) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, मुक्ति मानिसलाई अनुग्रहमा प्रदान गरिएको परमेश्वरको दान हो (एफेसी २:८-९) ; जसलाई प्राप्‍त गर्न एक व्यक्तिले प्रभु येशू ख्रीष्टमा व्यक्तिगतरूपमा विश्वास गर्नुपर्छ (एफेसी २:८; यूहन्ना १:१२) ; जुन मुक्ति हामीलाई दिलाउन प्रभु येशू ख्रीष्टले आफ्नो बहुमूल्य रगत हाम्रा पापहरूको क्षमाका लागि कलवरीमा बहाउनुभयो (एफेसी १:७; १ पत्रुस १:१८-१९) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, सबै उद्धार पाएकाहरू एक पटक बचाइएपछि परमेश्वरको शक्तिले सुरक्षित राखिन्छन् र यसरी ख्रीष्टमा अनन्तसम्मै सुरक्षित रहन्छन् (यूहन्ना ६:३७-४०; १०:२७-३०; रोमी ८:१,३८,३९; १ कोरिन्थी १:४-८; १ पत्रुस १:५) ; उनीहरू परमेश्वरको वचनले दिएको गवाहीको आधारमा आफ्नो मुक्तिको निश्चयतामा रमाहट गर्न सक्छन्, तरैपनि, त्यही वचनद्वारा आफ्नो स्वतन्त्रतालाई शरीरको अभिलाषा पूरा गर्नदेखि प्रतिबन्धित हुन्छन् (रोमी १३:१३-१४; गलाती ५:१३; तीतस २:११-१५) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, मुक्ति पाएको प्रत्येक व्यक्तिसँग दुइटा स्वभावहरू हुन्छन् (रोमी ६:१३; ८:१२-१३) , जसमा उसको नयाँ स्वभाव पुरानो स्वभावमाथि उसभित्र बास गर्नुहुने पवित्र आत्माद्वारा विजयी बन्न सक्ने व्यवस्था गरिएको छ (गलाती ५:१६-२५; एफेसी ४:२२-२४; कलस्सी ३:१०; १ पत्रुस १:१४-१६; १ यूहन्ना ३:५-९) ; तर वर्तमान जीवनमै पुरानो स्वभाव निर्मूल हुन सक्छ भन्ने दाबी अ-बाइबलीय हो (१ यूहन्ना १:८-१०) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, मुक्ति पाएका सबै आफ्ना मुक्तिदाता र प्रभुको निन्दा नहुने तरिकामा जीवन बिताउन जिम्मेवार छन् (२ तिमोथी ३:१-५; रोमी १२:१-२; १४:१३) र उनीहरूलाई सबै झूटा शिक्षा र अभ्यासदेखि साथै सबै पापका सांसारिक मोजमज्जा, क्रियाकलाप र सङ्गतदेखि अलग रहन परमेश्वरको आज्ञा छ (१ यूहन्ना २:१५-१७; २ यूहन्ना ९-११; २ कोरिन्थी ६:१४-७:१) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, मुक्ति पाएकाहरू आफ्नो जीवनको र मुखको गवाहीद्वारा पवित्र शास्त्रका सत्यताहरूको साक्षी हुन जिम्मेवार छन् (प्रेरित १:८), र सबै मानिसहरूलाई सुसमाचार प्रचार गर्ने प्रयास गर्न जिम्मेवार छन् (मर्कूस १६:१५; २ कोरिन्थी ५:१९-२०)।

हामी विश्वास गर्दछौं, आत्मिक वरदानहरू परमेश्वरले आफ्नो सार्वभौम इच्छाबमोजिम प्रदान गर्नुहुन्छ (१ कोरिन्थी १२:४-११) र आज पवित्र जनहरूलाई सिद्ध बनाउन प्रचारक, पास्टर, र शिक्षकका दानहरू यथेष्ट छन् (एफेसी ४:७-१२) , र नयाँ नियम पवित्र शास्त्र लेखिने र तिनको आधिकारिक मान्यता स्थापित हुने क्रममा अन्यभाषा बोल्ने र चिन्हरूपी आश्चर्यकर्म गर्ने कामहरू बिस्तारै बन्द भए (२ कोरिन्थी १२:१२) । साथै, परमेश्वरले आफ्नो इच्छाबमोजिम रोगी-बिरामी र कष्टित व्यक्तिका लागि गरिएको विश्वासको प्रार्थना सुन्नुहुन्छ र त्यसको उत्तर दिनुहुन्छ (यूहन्ना १५:७; १ यूहन्ना ५:१४-१५; याकूब ५:१४-१५) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, मण्डली ख्रीष्टको शरीर र मगनी गरिएको दुलही हो (एफेसी १:२२-२३; ५:२५,२७; २ कोरिन्थी ११:२) , र वर्तमान युगमा नयाँ जन्म पाएका सबै व्यक्तिहरू मिलेर बनेको एउटा आत्मिक संरचना हो (१ कोरिन्थी १२:१२-१४) । स्थानीय मण्डलीहरूको स्थापना र निरन्तरता नयाँ नियम पवित्र शास्त्रहरूमा प्रस्ट सिकाइएको र परिभाषित गरिएको विषय हो (प्रेरित १४:२७; २०:१७,२८-३२; १ तिमोथी ३:१-१३; तीतस १:५-११) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, ख्रीष्टियनहरूलाई दुइटा विधिहरू पालन गरिनका लागि आज्ञा गरिएका छन् । ती हुन्, (१) पानीको बप्‍तिस्मा (मत्ती २८:१९) र (२) प्रभु-भोज (१ कोरिन्थी ११:२३-३३) । पानीको बप्‍तिस्माले मुक्ति पाइँदैन तर मुक्ति पाएपछि एउटा व्यक्तिले लिनुपर्ने कदम बप्‍तिस्माको हो जसद्वारा उसले संसारलाई आफू ख्रीष्टको मृत्युमा, दफनमा र बौरिउठाइमा जोडिएको तथ्य (सम्मिलिकरण) को चित्रणरूपी गवाही दिने काम गर्दछ (रोमी ६:४; कलस्सी २:९-१३) । पानीको बप्‍तिस्माको बाइबलीय तरिका चोपल्नु हो (प्रेरित ८:३८-३९) । प्रभु-भोजको शुरूआत येशू ख्रीष्टले गर्नुभएको हो र यो उहाँ नआउञ्जेलसम्म उहाँको मृत्युको सम्झनामा लिने गरिन्छ (१ कोरिन्थी ११:२६) । पानीको बप्‍तिस्मा केवल एक पटक लिइन्छ जो सम्मिलिकरणको चित्रण हो र जीवनको नयाँपनाको गवाही हो (रोमी ६:४) , तर प्रभु-भोज सम्झनाका लागि हो र यो हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टको शरीर र बहाइएको रगतको सम्झनामा अक्सर लिइनुपर्छ (१ कोरिन्थी ११:२५) । प्रभु-भोजमा नयाँ जन्म पाएका सबै विश्वासीहरू सहभागी हुन सक्छन्।

हामी विश्वास गर्दछौं, शैतान एक व्यक्ति हो, पापको कर्ता र मानिसको पतनको कारक हो (यशैया १४:१२-१७; उत्पत्ति ३:१-६) ,परमेश्वर र मानिसको अजात शत्रु हो (अय्युब १:६-७; २ कोरिन्थी ४:३-४; १ पत्रुस ५:८; मत्ती ४:२-११) र ऊ आगोको झीलमा अनन्तसम्म दण्डित हुनेछ (मत्ती २५:४१; प्रकाश २०:१०) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, बाइबलको व्याख्या शब्दहरूको अक्षरशः, सामान्य, स्वाभाविक र मौलिक अर्थमा आधारित हुनुपर्छ र अक्षरशः अर्थ अनर्थ हुने खण्डमा मात्र अर्को (लाक्षणिक) अर्थ खोज्नुपर्छ। बाइबलको सही व्याख्या प्रबन्धवादी (dispensational) व्याख्या हो भन्ने हाम्रो मान्यता छ, तर प्रभु-भोज र पानीको बप्‍तिस्मा वर्तमान मण्डली युगका लागि होइनन् भन्ने जस्ता शिक्षा अपनाउने “उग्र-प्रबन्धवादी”(ultra-dispensational) शिक्षालाई हामी अस्वीकार गर्दछौं (मत्ती २८:१९-२०; प्रेरित २:४१-४२; १८:८; १ कोरिन्थी ११:२३-२६) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, ख्रीष्टको दोश्रो आगमन — त्यो “धन्यको आशा” हो (तीतस २:१३) , जुन आशा त्यो दिन पूरा हुनेछ जब प्रभु येशू ख्रीष्ट स्वयं उद्धार पाएकाहरूलाई लिनलाई आकाशमा आउनुहुनेछ (यूहन्ना १४:१-३; १ थेस्सलोनिकी ४:१३-१८) , जुन आगमन कुनै पनि घडी हुन सक्नेछ (१ कोरिन्थी १५:५१-५२; १ थेस्सलोनिकी १:९) ; तरैपनि उक्त आगमन हजार वर्षको राज्यभन्दा अगाडि हुने सङ्कष्टकालभन्दा पनि अगाडि हुनेछ (१ थेस्सलोनिकी १:९-१०, ५:९; प्रकाश ३:१०) , जुन सङ्कष्टकालपछि प्रभु येशू ख्रीष्ट आफ्ना पवित्र जनहरूलाई साथमा लिएर पृथ्वीमा आफ्नो हजार वर्षको राज्यलाई स्थापना गर्न स्वर्गबाट ओर्लनुहुनेछ (प्रकाश १९:११-१६; २०:१-६) ।

हामी विश्वास गर्दछौं, मानिसको अनन्त अवस्थितिमा जसका लागि सबै मानिसहरू स-शरीर बौराइनेछन् (यूहन्ना ५:२८) - मुक्ति पाएकाहरू अनन्त जीवनका लागि (यूहन्ना ५:२९; मत्ती २५:४६) र मुक्ति नपाएकाहरू न्याय र अनन्त दण्डका लागि (यूहन्ना ५:२९; मत्ती २५:४६; प्रकाश २०:५,६,१२,१३) । मरणपछि उद्धार पाएकाहरूका प्राणहरू शरीरबाट अलग भएर प्रभुसित रहन जान्छन् (लूका २३:४३; २ कोरिन्थी ५:८; फिलिप्पी १:२३) , र पहिलो बौरिउठाइको घडीसम्म आनन्दपूर्ण चेतनामै रहिरहन्छन् (प्रकाश २०:४-६; १ थेस्सलोनिकी ४:१६-१७) , जुन घडी आत्मा, प्राण र शरीर एकसाथ महिमित रूपमा जोडिनेछन् अनि यसरी उनीहरू सदा सर्वदा प्रभुसित रहनेछन् (फिलिप्पी ३:२१) । मरणपछि उद्धार नपाएकाहरूका प्राणहरू दोश्रो बौरिउठाइसम्म कष्टपूर्ण चेतनामै रहिरहन्छन् (लूका १६:१९-२६) , जब प्राण र शरीर जोडिएर उनीहरू ठूलो सेतो सिंहासनका सामु देखा पर्नेछन् र आगोको झीलभित्र फ्याँकिनेछन् जहाँ उनीहरू अस्तित्वहीन भएर जानेछैनन् बरू कष्टपूर्ण अनन्त दण्ड भोग्नेछन् (मत्ती २५:४१-४६; २ थेस्सलोनिकी १:७-९; यहूदा ६-७; मर्कूस ९:४३-४८; प्रकाश २०:११-१५) ।

विश्वासका उपर्युक्त दफाहरूको समर्थन जनाउँदा हामीले पुरानो र नयाँ नियम पवित्र शास्त्रहरूको कुनै पनि खण्डलाई न ता पन्छाउँदछौं न ता कम महत्त्वको ठान्दछौं, तरैपनि हाम्रो विश्वासको यस वक्तव्यमा प्रकाशित सत्यताको ज्ञान, विश्वास र स्वीकार खाँटी विश्वास र विश्वासयोग्य अभ्यासका लागि अनिवार्य ठान्दछौं।